Trądzik

Wiemy iż jest to niejednokrotnie problem złożony, mający swoje podłoże w zaburzeniach hormonalnych, trybie życia (stres), złej pielęgnacji oraz tzw. „genach”. Podstawą efektywności leczenia jest dokładna diagnostyka przyczyny powstania trądziku, oraz uzupełnienie w prawidłowo dobrana pielęgnację domową podczas leczenia dermatologicznego.

Trądzik młodzieńczy jest jednym z najczęstszych problemów dermatologicznych. Dotyczy on przede wszystkim osób młodych (60-80% chłopców i 30-50% dziewcząt w okresie dojrzewania płciowego), jednakże coraz częściej obserwowany jest rozwój pierwszych zmian skórnych po 20. roku życia z tendencją do przedłużonego utrzymywania się wykwitów nawet do czwartej dekady życia.

Ze względu na umiejscowienie zmian, szczególnie na twarzy (u 90% chorych), przewlekły przebieg i rozwijający się niejednokrotnie uraz psychiczny, stanowi on istotny problem dla chorych, wymagający od nich długotrwałego, często kilkumiesięcznego leczenia. Leczenie trądziku jest wielokierunkowe.

Celem jego jest zmniejszenie produkcji łoju w gruczołach łojowych, zmniejszenie nadmiernego rogowacenia w obrębie ujść gruczołów łojowych oraz zahamowanie namnażania się bakterii Propionibacterium acnes, działanie przeciwzapalne.

Zaniechanie leczenia niejednokrotnie może prowadzić do powstania różnych defektów kosmetycznych, szpecących blizn i przebarwień. Chorzy wymagają niekiedy kilku kolejnych kursów leczenia antybiotykami. W najcięższych postaciach trądziku, szczególnie za skłonnością do bliznowacenia, bardzo skutecznym lekiem okazał się kwas 13-cis witaminy A (izotretinoin).